четверг, 26 ноября 2009 г.

У пошуках Атлантыды

Гэтым летам адбыўся пленэр у рамках праграмы «У пошуках Атлантыды”. Гэта ўжо пяты пленэр, які ў гэтым годзе адбыўся ў вёсцы Опса што на Браслаўшчыне. Пад кіраўніцтвам мастачкі Кацярыны Мясніковай і паэткі Леры Сом мастакі ўжо пяты год выязжаюць на пленэры ў маленькія, не шмат вядомыя куткі Беларусі, каб пісаць з натуры свае творы, шукаць сваю Атлантыду – нашу беларускую культуру, спадчыну, якая застаецца ў вёсках, у разбураных часам храмах, у лёсах людзей, якія там жывуць. Яны шукаюць тую цудойную Атлантыду, якая з цягам часу страчваецца, уходзіць ў забыццё, змест якой замяняецца сучаснымі формамі. Адной з мэт гэтых пленэраў з’яўляецца падтрымка маладых мастакоў на іх творчым шляху.


У галерэі “VILNIUS” пры бібліятэцы № 18 адбылася выніковая выстава “У пошуках Атлантыды. Опса”, дзе прадстаўлены лепшыя з прац мастакоў, якія былі ўдзельнікамі пленэру. Экспазіцыя выставы складзена з твораў 15 аўтараў з розных куткоў Беларусі – Віцебск, Полацк, Мінск, Гомель, Наваполацк, Верхнядзвінск, Рагачоў. Кожны з іх мае сваю асабістую манеру пісьма, кожны робіць акцэнт на тых выявах жыцця, якія здаліся яму больш выразнымі і яскравымі, што падкрэслівае неардынарнасць творчага свету мастакоў. Гэта можа быць сядзіба, будынак касцёла, кветкі, а хтосьці намалюе лужыну і хмару. У экспазіцыі прадстаўлены творы, зробленыя ў розных тэхніках: перабольшвае алейны жывапіс, затым акварэль, акрыл, гуаш і пастэль.





Светам і празрыстасцю, нават нейкай ціхай радасцю вее ад працы Васіля Пяшкуна ”Восеньскі настрой”. Тут шмат экспрэссіі і рамантычнасці.
Камернасцю адрозніваюцца кампазіцыі Юрыя Платонава. Для іх характэрна дынамічнасць і ў той жа час лёгкасць і пластычнасць у перадачы як прыродных, так і архітэктурных форм.
Тонкія лініі-павуцінкі спляліся, каб данесці нас экспрэсіўны свет графічных работ Святланы Дземідовіч (дыптых “Дабрадзень”,“Дабранач”).
Звяртаюць на сябе ўвагу надзвычай насычаныя колерам і выразнасцю настрою працы Івана Іванова. Цяжкія мазкі ствараюць ў той жа час адчуванне лёгкасці і празрыстасці. Аўтар надзвычай якасна перадае саму ідэю надзейнасці быцця, моц існавання і цяпер, і заўжды (“Дуб”).
Адным з майстраў спалучэння колераў з’явіўся Андрэй Міхайлаў. Кампазіцыі яго прац няўмысны, чым і вабяць да сябе. Да таго ж прываблівае і незвычайны малюнак. З яго твораў зыходзіць непасрэднасць уяўлення жыцця, аддаленасць ад штампаў.




Уся выстава прадстаўляе сабою невялікую прастору, на якой нашы маладыя мастакі паказалі, на што яны здольны цяпер, а акрамя гэтага, ўцвердзілі гледача ў думцы, што новае пакаленне мастакоў вельмі цікавае і таленавітае, што беларускае мастацтва не спыняецца ў сваім развіцці. Моладзь шукае новыя формы, набывае вопыт і смела прадстаўляе на суд свае творы.

вторник, 24 ноября 2009 г.

Знакомство с галереей "VILNIUS"

В Минске есть замечательное место, где живет культура, место,где в едином целом сосуществуют искусство и литература. С одной стороны это невозможно, а вот с другой... Это может иметь место, если речь идет о галерее, которая находится в стенах библиотеки.
Галерея "VILNIUS" открыла свои двери сравнительно недавно - в 1997 году. Идея ее создания в одном из помещений библиотеки № 18 принадлежит Суходоловой Елене Ивановне, а вдохновил ее на это Александр Кищенко, которого можно назвать крестным отцом этого зала. Начиналось все с маленького зала,который был длинным и узким, из-за этого художники называли его пеналом. Но с 2007 года зал стал вдвое больше, дизайн его стал более современным, что привлекает внимание художников и посетителей.
В галерее состоялось уже около 90 выставок. Среди известных художников здесь выставлялись Алесь Марочкин, В. Чернобрисов, В.Шарков, Л.Левченко. Нашли свой путь и стали уже известными Я.Романович, А.Кресс, Андрей Бондарев и многие другие авторы.


Особенностью галереи является наличие у нее своей концепции, суть которой заключается в том, чтобы давать возможность выставляться молодым художникам, начинающим свой творческий путь, которым еще не под силу сделать выставку в коммерческом зале. В стенах же галереи "VILNIUS" у них есть возможность заявить о себе, представить свое творчество на суд публики. К тому же в этой галерее особенная атмосфера: здесь уютно и всегда встречают приветливые люди. Лучше всего об этом сказал художник Янка Романович: "В этой галерее есть своя приятная энергетика. Приятные люди там работают, делать выставку там просто удовольствие, которое хочется не один раз еще ощутить".